וַיָּבֹ֡אוּ אֵלֶּה֩ הַכְּתוּבִ֨ים בְּשֵׁמ֜וֹת בִּימֵ֣י ׀ יְחִזְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֗ה וַיַּכּ֨וּ אֶת־אָהֳלֵיהֶ֜ם וְאֶת־המעינים [הַמְּעוּנִ֨ים] אֲשֶׁ֤ר נִמְצְאוּ־שָׁ֙מָּה֙ וַיַּחֲרִימֻם֙ עַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתֵּיהֶ֑ם כִּֽי־מִרְעֶ֥ה לְצֹאנָ֖ם שָֽׁם׃
און די דאָזיקע װאָס זײַנען דאָ פֿאַרשריבן מיט די נעמען, זײַנען געקומען אין די טעג פֿון יחזקיה דעם מלך פֿון יהודה, און האָבן געשלאָגן זײערע געצעלטן, און די מְעונים װאָס האָבן זיך דאָרטן געפֿונען, און זײ האָבן זײ פֿאַרװיסט ביז אױף הײַנטיקן טאָג, און האָבן זיך באַזעצט אױף זײער אָרט; װאָרום דאָרטן איז געװען פֿיטערונג פֿאַר זײערע שאָף.
Ibn Ezra
מְרוּדִים That are cast out. The מ is radical, as in מְעוּנִים habitations (1 Chr. 4:41); comp. מרודי my exile10A. V., My misery. (Lam. 3:19).